NIEUW EUROPEES RECORD OP SØRØYA - NOORD NOORWEGEN.
Vandaag
was het zo prachtig weer dat het bijna een zonde zou geweest zijn om
niet te gaan vissen. Daarom besloten m’n maatje Stian en ik dan ook
om er een paar uurtjes op uit te trekken. Het eerste uur vingen we
zeer veel kabeljauw van tussen de 8 en de 15kg. Mooie vissen, welke
we allen keurig netjes terug konden zetten, maar niet echt de vissen
welke we in gedachten hadden. We hadden onze zinnen op groot, liefst
heeeel groot gezet. Ondanks het feit dat we volop vis vingen
besloten we om ons geluk op een andere stek te proberen.Hier aangekomen zagen we op de visvinder dat ook hier veel vis zat. Er stond 64m water onder de boot, maar de shads werden reeds op half water gegrepen en we stonden beiden onmiddellijk met een kromme hengel. Hier was het echt zakken en hangen, maar het waren allemaal vissen van 4 tot max 6kg. Kleiner dan op de eerste stek dus. Tjaaa… is er niet een spreekwoord welk zegt dat je nooit mag stoppen met vis aan de haak? We begonnen er dan ook aan te denken om terug te verkassen. Ik starte de boot en terwijl we op de kaartplotter stonden te kijken waar we naar toe zouden gaan zag ik Jens Erling (een bevriende beroeps visser) in de verte aankomen. Daar Jens een vd beste vissers op Sørøya is en meestal de vis wel weet te vinden belde ik hem ff met de vraag of hij goed of groot gevangen had. Deze wist me te vertellen dat ze veel kabeljauwen van 15kg en meer gevangen hadden en gaf me dan ook meteen de coördinaten van deze stek.
Op deze stek was het 110m diep en we zagen dat er een grote school vis zat tussen de 40 en de 60m. De shads vertrokken weerom naar onder en we verwachten dat ze op half water zouden gepakt worden. Maar tot onze grote verbazing gebeurde er niets. Niets bij mij en ook niet bij Stian. We bereikten beide de bodem zonder ook maar een tikje gevoeld te hebben. Ook gebeurde er niets bij het terug binnen vissen. Raar met zoveel vis op het scherm. Dit herhaalde zich een paar maal en wat we ook probeerde, pilkers-gummymaks-aas we vingen niets, helemaal niets. Enkel met de pilker werden er vissen vals gehaakt. De reden waarom we terug met shads probeerde.
Na
een half uurtje zonder beet ving Stian een mooie kabeljauw van ong
12kg. Terwijl Stian zijn kabeljauw in het water onthaakte, dit om
dat de kabeljauw deze tijd vh jaar vol met kuit zit en we zoveel
mogelijk ongeschonden terug wilden zetten, kreeg ook ik een flinke
tik op de shad. Dit voelde beter aan en om de vis zo min mogelijk te
beschadigen drilde ik hem heel rustig naar de oppervlakte. We
schatte deze vis op minstens een kg of 21 misschien wel 22kg maar
hebben hem niet gewogen. De ervaring heeft me geleerd dat grote
kabeljauwen het niet overleven indien men ze aan boord tilt om te
wegen. Deze vissen kunnen hun gewicht niet torsen. Daarom werd ook
deze in het water ontwaakt zo dat hij ongeschonden terug kon. Stian
stond ondertussen ook terug met een kromme hengel en ook dit was een
vis in de +20kg klasse.Het ging zo nog een poosje door en we vingen diverse vissen van tussen de 15 en de 20 en waarschijnlijk een stuk of 8 van over de 20. Een blik op de visvinder vertelde me dat we aan de buitenkant van de school beland waren . Ik zei tegen Stian dat we opnieuw naar het begin van deze drift zouden varen, en net op dit ogenblik kreeg ik een geweldige slag op mijn hengel. De kracht en het geweld van de aanbeet deed me direct aan heilbot denken. Mijn hengel stond gebogen tot in het handvat, maar….
Er gebeurde niets, helemaal niets. Zat ik vast ? Nee dat kon toch niet. We visten een m of 30 boven de bodem en ik had duidelijk de aanbeet gevoeld. Ik verhoogde de druk een beetje en nu bewoog er wat aan het andere uiteinde. Eerst langzaam maar zeker. Toen begon de slip van mijn Stella te gieren en de vis nam een run van een m of 20-30. Stop, een ogenblik pauze en daar, daar vertrok hij opnieuw. Nu herkende ik het nukkige trekken van een grote kabeljauw. Dat het een hele grote moest zijn had ik snel in de gaten. Ik ving de afgelopen jaren meer dan 100 kabeljauwen van over de 20kg en voelde dan ook direct dat deze anders was. Hier zat echt veel meer power achter.
Opnieuw gierde de slip en werd er een metertje of 30 lijn genomen. Stian zou inhalen zo dat de lijnen zeker niet in mekaar konden geraken. Maar ook zijn shad werd gegrepen door een stevige kabeljauw. Het leek er even op dat de vissen naar mekaar zwommen en er ontstond paniek aan boord. Maar we hadden geluk, Stian kon zijn vis veilig landen zonder dat we in de problemen kwamen. Zelf was ik druk bezig met het drillen van mijn vis welke zich niet gewonnen wilde geven. Slaagde ik er in om een paar meter lijn in te draaien werden deze een ogenblik later vrolijk door de vis terug genomen.
De
zenuwen stonden uiterst gespannen, ik voelde spierpijn opkomen in
mijn armen en wist dat elk foutje nu fataal zou zijn. Maar ik wist
ook dat deze vis wel eens heel speciaal zou kunnen zijn. Hij voelde
anders, zwaarder, krachtiger dan het B record kabeljauw van 28,900kg
welk ik hier in 2003 wist te vangen. De vis welke ik nu aan de haak
had voelde veel massiever aan. Ik begon dan ook te dromen en te
hopen dat ik misschien wel het Europees record van mijn vriend
Sander Pieters kon slaan. Deze ving in 2005 hier op Sørøya een
kabeljauw van 37,520kg. Het dromen en drillen ging nog een minuutje of 10 door en ik voelde dat de vis zich begon te geven. De runs werden steeds minder en uiteindelijk zagen we een immens grote witte vlek naar de oppervlakte komen. SJEEZUS, wat was dat! Ik heb in mijn leven echt wel wat grote kabeljauwen gezien, maar dit?? Nee dit overtrof echt alles. Ik schatte de vis op een kg of 40 en daar dit wel eens een nieuw Europees record kon betekenen besliste ik om de vis mee te nemen voor de officiële weging. Na de jubel dans aan boord zetten we koers naar de haven. Eerst ff snel naar huis om de foto camera's, welke we vergeten waren, grrrrr…. op te halen. En dan op naar de afslag voor het wegen. Hier bleek dat de door mij gevangen kabeljauw exact 39kg woog en ik dus mijn vriend Sander geklopt heb met 2,5 kg. Maar…. het seizoen moet nog beginnen en Sander komt begin maart een weekje op de Skry vissen, dus wie weet wat de toekomst brengt. Opnieuw heeft Sørøya zijn naam ”Storfiskensrik” alle eer aan gedaan. De kabeljauw was 149cm lang en had een omtrek van 92cm.
Info betreffende het vissen op Sørøya vind je op www.soroya-fishing.com
Marc van Roie
Zeevissport redactie
Voeg Zeevissport.com toe aan uw favorieten
Disclaimer
Ontwerp en onderhoud door Zeevissport vzw Copyright © 2005 - 2010 Zeevissport vzw. Alle rechten voor behouden. Laatst gewijzigd op: 25 jul 2010 21:30