|
|
Eind november haalde de stroperspraktijken op onze openbare
wateren bijna alle voorpagina's van de kranten, zelfs in het buitenland!
Regelmatig belanden er op de redactie van jullie lijfblad 'Beet' brieven
van misnoegde vissers over deze wantoestanden, maar wat kunnen we doen?
Alleen de bevoegde instanties kunnen controles uitvoeren op de juiste
papieren
Op één in de 'hitparade' staat het meenemen en doden van gevangen
vissen, met stip gevolgd door het achterlaten van vuil op de visstek.
Verdienstelijke nominaties gaan naar het vissen met teveel hengels of
teveel haken aan iedere hengel, het negeren van een nachtvisverbod of
andere visverboden. Een constante in de klaagzangen is het gevoel dat er
vanuit de overheid niet wordt opgetreden tegen de overtreders en dat de
overtreders bijgevolg straffeloos wegkomen met hun daden. Is dat wel zo?
Wat kunnen of mogen we zelf doen wanneer we getuige zijn van een
overtreding? Voor alle duidelijkheid, we hebben het hier over
overtredingen op openbaar water.
EIGENRICHTING MAG NIET!
Je hebt misschien zelf al eens een onweerstaanbare drang gevoeld om zelf
de bron van je frustratie weg te nemen. Je kunt je inderdaad richten tot
de betrokken personen en hen vriendelijk verzoeken om hun praktijken
onmiddellijk stop te zetten. Wees echter beducht op een agressieve
reactie, want je weet nooit wie er tegenover je staat. In geval van
twijfel, een advies: houd je gedeisd. Als de overtreders geen oren
hebben naar je vraag, dan kun je niets anders doen dan de aftocht
blazen. Enkel ambtenaren die gemachtigd zijn door de wet, mogen een
overtreding vaststellen en een proces-verbaal opmaken. We denken hierbij
in eerste instantie aan visserijwachters of aan politieagenten. Je mag
dus onder geen enkel beding het recht in eigen handen nemen of aan
'eigenrichting' doen, zoals het juristen het stellen. Sterker nog, als
je zoiets doet, riskeer jij een vervolging!
WAT MAG WEL?
Toegegeven, dat alles is behoorlijk frustrerend voor de vissers met
goede bedoelingen, die geconfronteerd worden met wanpraktijken. Maar wat
kunnen of mogen we zelf doen? Het is in feite simpel, omdat het antwoord
besloten ligt in de vraag. We kunnen namelijk getuige zijn van een
overtreding en de bevoegde instanties verwittigen die wel de nodige
vaststellingen kunnen verrichten. Maar toch moet je rekening houden met
het volgende. Alvorens uit je sloffen te schieten, is het goed er zeker
van te zijn of er wel sprake is van een overtreding. Als je de sterke
arm van de wet laat opdraven voor een gedraging die geen overtreding is,
ga jij af. Vervolgens moet je er voor zorgen dat je de juiste 'sterke
arm' benadert. Voor overtredingen in verband met de visserijwetgeving,
is dat de visserijwachter. Je vindt hiervoor de benodigde adressen in de
brochure 'Vislijn' die je ontvangt als je je visverlof aanschaft.
Achterlaten van afval daarentegen wordt meestal gesanctioneerd in een
politiereglement van de stad of de gemeente. Het verdient daarom de
voorkeur hiervoor de politie te laten opdraven. Daarmee is de kous nog
niet af, want dan moet je ook nog de moed hebben om getuige te zijn. Om
de aangifte kracht bij te zetten kun je proberen de overtreders op
heterdaad te fotograferen. Die vaststellingen hebben echter geen
wettelijke bewijswaarde voor een rechtbank, maar hebben wel
overtuigingskracht ten aanzien van de optredende overheid én
overtreders. Als overtreders worden geconfronteerd met beeldmateriaal
waarop zij duidelijk herkenbaar een inbreuk begaan, dan is een
ontkenning van de feiten immers niet geloofwaardig.
Tja, dit mag dus niet. (Kwetsbaar
gebied - verboden toegang)
EN DE OVERHEID?
Ik zei het al in de inleiding. Veel vissers melden inbreuken aan de
bevoegde overheden, maar ze stellen met lede ogen vast dat de
overtreders hun ding blijven doen. Ze concluderen derhalve dat er
overheidswege niet wordt opgetreden. In vroegere vraaggesprekken met
beleidsverantwoordelijken werd de problematiek van de geringe controles
reeds meerdere malen aangekaart. De beleidsmakers antwoordden ons dat de
personeelsbezetting niet toelaat om fulltime controles op de naleving
van de visserijwetgeving te organiseren. We kunnen ons best voorstellen
dat een visserijwachter niet al zijn aandacht kan wijden aan de naleving
van de visserijwetgeving. De desinteresse en de logge werking is ronduit
zielig! Misschien was er wel een controle in gevolge een klacht, maar
was er op het ogenblik van de controle geen overtreder aanwezig. Wij
kunnen jullie enkel aanbevelen om de overtredingen systematisch aan te
blijven geven. Spreek ook collega-hengelaars aan die zich eveneens
storen aan de praktijken en overtuig hen om hetzelfde doen. Indien er
klachten blijven binnen stromen, dan kunnen de controlerende overheden
niets anders dan de controles opdrijven zodat er vroeg of laat
overtreders tegen de lamp lopen.
TEKST: YVES GHIJSELS, FOTO'S: RUDY VAN DUIJNHOVEN
BRON: HENGELSPORT MAGAZIENE 'BEET'
|
|
