Buitenlandse vangstberichten 2009
buitenlandse-vangsten[at]zeevissport.com

Sneem River Lodge


Een tijdje geleden kwam ik in contact met Frans van Assen. Frans heeft in Sneem (Ierland) een “Bed & Breakfast” en wilde eigenlijk wat extra’s eraan toevoegen en wel de sportvisserij. Vroeger was Ierland een echte topbestemming maar in de loop der tijd verwaterde dit wat. Frans wilde er graag een nieuwe input aangeven en nodigde mij eens uit om eens te kijken wat de mogelijkheden waren. Snel werden de beslissingen genomen en kort daarna vloog ik met vliegtuigmaatschappij Aer Lingus naar de plaats Cork. Vandaar was het nog dik 2 uur rijden met de auto, maar je verveeld je eigenlijk geen seconde, want het landschap is werkelijk adembenemend. Eenmaal aangekomen in Sneem zette koers uit naar het huis van Frans. Frans heeft werkelijk een prachtig huis gelegen aan de rand van het dorp, wat natuurlijk ook zijn voordelen heeft. Zo heb je bijna geen verkeer voor het huis en is het in de nacht muisstil, wat de nachtrust te goede komt. Eenmaal bij het huis natuurlijk even een babbeltje gemaakt met Frans en zijn vrouw Anne. Frans toonde mijn kamer voor de aankomende dagen en die was prima in orde. Snel mijn spullen uitpakken en we gingen al op pad, want Frans wilde me veel laten zien. Als eerste richting de haven waar de boten lagen die we deze week gingen gebruiken. Helaas was de schipper nog niet terug, dus de kennismaking zou de volgende dag zijn. Daarna hebben we nog wat rond gereden en wat stekken bekeken die je vanaf de kant zou kunnen bevissen. De tijd vloog voorbij die dag en we gingen ook nog in een plaatselijk restaurant wat eten natuurlijk. Daarna was het richting huis, want na een flinke reis was ik behoorlijk moe geworden.

De eerste visdag.

Zo rond de klok van 8 uur werd er op de deur geklopt en er werd gevraagd of ik wilde komen eten, want “Bed & Breakfast” staat er niet voor niets op. Eenmaal beneden stond er een prachtig en super lekker ontbijt voor me klaar. Toen dat op was zette we koers uit naar de haven, want we hadden daar met de schipper afgesproken. Eenmaal in de haven bleken we de eerste te zijn, maar al snel kwam daar verandering in. Als eerste kwam er een groep van drie mensen aan en wat bleek, het waren ook Nederlanders. Kort daarna kwam de schipper Jack O’Shea. Jack is voor Nederlandse begrippen heel bekend, want Jack zijn specialiteit is het vangen van hele grote doornhaaien en het vangen van roggen. Jack heeft ook regelmatig in het blad Zeehengelsport gestaan, dus wat de schipper betreft een zeer goede keus. De boot die we dit maal gebruikte was een Interceptor 33 met 350 pk. Na kennis gemaakt te hebben met Jack stapte we eerst in een klein bootje. Dit bootje vervoerde ons naar de grote boot en dat was voor mij wel iets nieuws. Eenmaal op de boot zette we koers uit naar de visgronden, maar we moesten nog twee andere vissers ophalen in een andere haven. Toen dat gebeurd was gingen we eindelijk naar het vis gebied. Tijdens de vaart werden we nog verast door een school dolfijnen, niet van de kleine bruinvissen die we hier kennen, maar echte grote dolfijnen. Als eerste moesten we natuurlijk aasvis vangen, dus snel wat veren aan de lijn. Hoofdzaak was natuurlijk zo snel mogelijk wat makreel te vangen, maar ook diverse pollakken waren nu al gelijk buit, dat beloofde wat.

Toen we genoeg makreel hadden besloten we nog wat verder te gaan op de pollak. Diverse mooie pollakken kwamen aan boord en als je die met licht materiaal bevist heb je een topsport.
Daarna besloten we een andere visserij te doen, wat voor mij heel nieuw was. We gingen op lipvis vissen. Lipvis leeft op een rotsige bodem en knaagt daar de schelpjes van de rotsen. Ook kleine krabbetjes en garnaaltjes lust hij heel graag, dus ons aas was de garnaal, die Jack al voor ons had gereserveerd. Snel werden de eerste lipvissen gevangen en bij mij was het ook gelijk bingo. Menselieve zeg, wat geven die vissen een sport. Ze knallen echt op het aas en vechten als gekken. Diverse soorten lipvissen werden er gevangen, van knal oranje tot zeer donkere vissen met prachtige stippen. Ik had er op een geven moment 1 die maar een paar gram van een Iers record af zat, en dat was wel jammer natuurlijk. Daarna zijn we gaan vissen op de rog, wat ik ook nog nooit gedaan had. Helaas is deze soort van visserij heel moeilijk, want ik heb drie aanbeten gehad, maar wist er geen enkele te haken. Ook de andere aam boord kregen regelmatig beet, maar ook geen enkele gehaakt. Toch lukte het Frans om een “Thornback ray” te vangen. Deze vis is werkelijk prachtig en nadat we er een paar foto’s van gemaakt hadden ging deze weer terug in het water. Zo kwam er ook een eind aan de eerste visdag.

De tweede visdag.

Deze dag zouden we de oceaan opgaan, om te kijken of we wat haaien zouden kunnen vangen. Twee vissers van de vorige dag waren ook van de partij en ook 5 vissers uit Ierland zelf, waaronder twee kinderen. Als eerste natuurlijk weer makreel vangen, maar dat was geen enkel probleem. Snel werd er koers uit gezet naar de gronden van de haai. Deze manier van vissen was voor mij ook nieuw, maar Jack legde het allemaal prima uit. Eenmaal voor anker gingen de lijnen te water en was het wachten geblazen. Natuurlijk vang je hier niet alleen haai, maar ook andere soorten zoals rog kun je hier natuurlijk vangen. Al snel werd er haai gevangen, maar het was niet de soort waarop we aan het vissen waren. De haaitjes die we vingen waren hondshaaitjes, maar natuurlijk prachtig om te zien. Na een tijdje verkaste we naar een andere stek, maar nog steeds op de haai gronden. Ook daar vingen we wat hondshaaitjes en er werden ook wat lengen gevangen. Ook kwamen er wat steenbolken aan boord en helaas verspeelde we een grote conger. Helaas bleef een grote haai uit, maar als je niets probeert dan vang je ook niks. Daarna zijn we naar de pollak gronden gegaan. Het was gelijk bingo, want het aas was nog niet op de bodem, of het werd vol gegrepen en de hengel stond helemaal krom. Dat we de pollak gevonden hadden was wel duidelijk, want ze werden soms met 3 tegelijk gevangen, wat een prachtige visserij is dat toch en ik moet eerlijk bekennen, de pollak is echt mijn lievelingsvis en dat met name qua uiterlijk maar ook qua sport.

De derde dag.

Deze dag helaas geen visdag, maar een dag om eens te gaan kijken wat Ierland nog meer te bieden heeft. Deze dag besloten we een gedeelte van de “ring off Kerry” af te leggen richting Skellig. Skellig is een eiland waarop vroeger monniken hebben gewoond, maar hun verblijfplaats was heel uniek, want ze hebben alles uit de rotsen gehakt met de hand. Ik kan u vertellen dat de rit werkelijk heel prachtig was en ik kan het eigenlijk iedereen aanraden om dit zeker te doen als u daar bent. Het uitzicht is adembenemend en je komt ogen te kort. Vooral de binnendoor weggetjes zijn vaak de mooiste. Ook hebben we nog een meer aangedaan waar je een bootje kunt huren om te gaan vissen op diverse soorten forel en zalm.
Daarna zijn we richting Sneem gereden, maar eerst zijn we nog naar een zeer mooi meer gereden nabij Sneem zelf. Het meer ligt verscholen tussen de bergen en ligt erbij als een plaatje. Het meer barst werkelijk van de forel, want aan de kant zwommen we duizenden kleine forelletjes.
Conclusie.

Frans heeft het helemaal bij het juiste eind, want Sneem is werkelijk prachtig. Voor de sportvisser is dit een unieke plaats en met de service die Frans u bied is het helemaal top. Wilt u met de boot vissen, Frans regelt Jack O’Shea voor u. Wilt u toch liever vanaf de kant vissen, ook geen probleem want er zijn diverse mogelijkheden zoals rotsvissen en daar heeft Frans ook een visgids voor en ook voor het vissen op forel en zalm heeft Frans een visgids. Maar ook voor de natuurmensen onder ons is er heel veel te doen, want te denken van The Ring Off Kerry, of een trip naar Skellig.

Kortom kijk eens op de site van Frans en Anne, want er staan daar diverse pakketen voor de sportvisser die Frans u kunt aanbieden.

Voor meer informatie kunt u natuurlijk met Frans bellen op 00353646645578 en dat kan gewoon in het Nederlands, want Frans is gewoon een Nederlander. Ook wilde ik hierbij Anne bedanken voor alle maaltijden die zij verzorgde, want ook dat was prima voor elkaar. Vraag er trouwens na als u een verblijft, boekt bij Frans en Anne.

Corné Marijnissen

MOOIE AFSLUITER VAN HET SEIZOEN - KABELJAUW 27Kg

Jo Lievens welke vorige week voor zijn 2e maal bij ons te gast was wist het seizoen mooi af te sluiten met een kabeljauw van 27kg. Ook bij zijn vorig bezoek ving Jo reeds een kabeljauw van 25kg en wist dit nu te verbeteren met 2kg dus. Slechts 10min later ving hij er nog eentje van 17 en 10kg. Jawel, 3 kabeljauwen en samen 54kg. Ook droomde deze fervente sportvisser net zoals alle Noorwegen fanaten van een heilbot. En ook deze droom werd verwezenlijkt met een platte van 10kg. Dieter welke voor het eerst in Noorwegen was en voor het eerst op zee viste was ook zo gelukkig om een heilbotje te vangen. Verder werden er door het gezelschap nog diverse echt grote schelvissen, koolvissen, roodbaarzen en zeewolven gevangen.

Het seizoen 2009 was een bewogen seizoen en we kunnen stellen dat het een extreem seizoen was. Het seizoen van de grote uitersten.

Op de Stella - Polaris vingen we maar liefst 62 kabeljauwen van over de 20kg met als uitschieter de kabeljauw van 39kg waarmede ik zelf het nieuwe Europees record wis te vestigen. Ook wist de groep van Johny Luyten kabeljauwen van 24 - 30 en 37kg te vangen uit de 19" ft alu boot.

Verder vingen we 43 heilbotten van over de 20kg, waarvan drie over de 50 met als uitschieter eentje van 87kg en diverse van meer dan 30kg. Zelf miste ik er na een dril van ongeveer een uurtje eentje in de + 100kg klasse. Deze vertoonde zich 1x aan de oppervlakte en dook toen met een geweldige snelheid terug naar de bodem. Hierbij slaagde deze prachtige platte er in om de wartel open te trekken en weg was hij. Weerom het bewijs dat het van belang is dat je goed materiaal gebruikt. Zelf gebruikte ik een zeer goede wartel van een bekend merk. Maar had even van te voren goed vast gezeten. Waarschijnlijk is er daar reeds wat fout gegaan met m’n wartel. Ik heb m’n lesje geleerd en controleer nu alles na een hanger of zware dril.

Na lang zoeken en proberen ontdekte ik op grote diepte een wereld stek voor de roodbaarzen. Hier vestigde ik dan ook het nieuwe record roodbaars met een vis van 8,50kg en ben er bijna zeker van dat deze stek in de toekomst een wereld record gaat opleveren. Deze visserij gebeurt op + 350m en niet allen hebben hier zin in. Maar voor deze welke interesse hebben ben ik met de Stella - Polaris steeds bereid om bij goed weer een roodbaars sessie te ondernemen.

Er waren momenten dat de vis extreem goed beet. Zo goed dat er jongens waren welke twijfelde of ze direct hun aas terug naar de bodem zouden zenden of eerst 5 min pauze nemen. Dit om dat ze wisten dat op het moment dat het aas de bodem raakte er opnieuw een grote kabeljauw aan hing. Herinner je het Renee?

Maar er waren ook momenten dat we alles uit de kast moesten trekken om een visje te vangen. Ongeacht hoeveel vis er zit is het ook hier net zoals overal ter wereld dat de vis het laat afweten als er geen of bijna geen stroom staat. Ook wind uit het Noord - Noord/Oost is niet goed voor het bijt gedrag van de vissen. De dagen dat er weinig stroom stond en we de pech hadden dat ook de wind verkeerd stond was het dan ook extreem slecht. Daarom was 2009 dan ook het seizoen van de extremen. Het is en blijft vissen.

Het seizoen zit er op. De laatste gasten zijn naar huis vertrokken en we staan voor een lange donkere winter. Ook in deze periode ben ik bij goed weer op zee te vinden. Steeds op jacht naar grote vissen. Steeds op zoek naar nog betere stekken en methodes. Dit om onze gasten nog beter te kunnen dienen in het volgende seizoen. Dat het lukt bewijzen wel de vangsten van het voorbije seizoen.

Wij willen dan ook alle gasten bedanken voor het vertrouwen en hopen jullie het volgende seizoen gezond en wel terug te zien.

Marc & Vera

Tweede visdag op een ver en ander eiland.

Gisteravond nog eens wezen buurten op een van de havenhoofden van de hoofdstad St. Pieter Port. Overdag was er geen mens/visser te bekennen, s' avonds was het er gewoon druk. Op het ondiepe gedeelte bij het strand stonden al wat vissers, verderop bij de vissershaven stonden ook wat vissers, maar het meeste volk stond op de kop van pier bij Cornet Castle, ik telde een hengel of 20. Een aantal viste met veren op de makreel, het merendeel viste met een dobber en een zandspiering eronder voor de pollak. Ook waren er twee bezig met zoals in de Engelsen noemen "free-lining" met een levende zandspiering voor een zeebaars.

Dus vandaag ook op pad met de hengels naar de kop van de pier. Deze keer geen 200 treden over een klifpad maar gewoon 1 kilometer over het asfalt. Aan de voet van de pier bij de lokale vishandel eerst nog een verse makreel gescoord om eventueel als aas te dienen. Ik was akelig vroeg en ruim voor hoogwater en dus als eerste op de kop van de pier. Met half tij is het vanaf de reling tot aan de waterlijn ruim 10 meter dieper. Prullen met een stukje kunstaas zag ik even niet zitten, dus gewoon ouderwets met een lichte bootstok van 240 centimeter en een lichte molen met 35/100 erop aan de gang. Aan de wartel een 3 haaks veren-paternoster en een 3-tje werplood eraan, en smijten maar.

Na een half uurtje kwamen de eerste "locals" en ik haakte net mijn eerste makreel. De foto is dan ook gemaakt door een van de vissers aldaar. Na een uurtje kwam "local" nummer 3 en mijn vis nummer twee. De derde "local" viste met een pendelstok, een werp-reeltje en een vijfhaaks veren-paternoster, een genot om naar te kijken. Deze vent gooide schijnbaar moeiteloos de dubbele afstand als mijzelf, zwengelt op het gemakje het spulletje terug naar de pier en ving zijn vissen moeiteloos! Tot tweekeer toe had hij een "full house", gewoon 5 makrelen tegelijk. Binnen een uur had hij er 15 en een geep als toegift.

Intussen was het getij er flink ingekomen en werden alle onderlijnen flink naar links getrokken. Waanzinnig om te zien dat in de laatste paar uren van het opkomende tij het water zo ongeveer bij elke golf hoger komt. Het water schijnt er dan zo'n 5 centimeter per minuut te stijgen. Volgens de "locals"was het vandaag een getijverschil van 10,1 meter. Intussen had ik makreel nummer 3 kunnen verleiden op de veren en was het tijd om huiswaarts te keren. De hoeveelheid vissers was intussen opgelopen tot 10 stuks op de kop en een zelfde hoeveelheid op de pier zelf en nu werden er regelmatig ook visjes gevangen onder de dobbers. Allemaal pollaken van minimale afmetingen, tussen de 15 en 20 centimeter. Als toegift kwam er bij een van de vissende vrouwen een mooie rood gekleurde lipvis op de kant.

Volgende keer weer een ander vangstbericht vanaf dit mooie eiland.

Niek Romijn HSV Dreischor en team See-Fish Zierikzee

Vissen op een ander eiland

Vandaag even een kort vangstbericht van een ander eiland. Het eiland ligt zo'n 500 kilometer ten zuidwesten van Zierikzee en de auto's rijden er aan de linkerkant van de weg. Vandaag tijdens onze klifwandeling een paar mooie stekken gezien dus vanavond op pad gegaan met een paar spinstokken en een klusje kunstaas. Auto neergezet op het parkeerterrein bij hotel Jerbourg en het klifpad op naar het vuurtorentje van St Martin's point. Het klifpad telt ruim 200 treden, en daalt van ongeveer 275 voet (90 meter hoogte) af naar de hoogwaterlijn. Halverwege linksaf naar een rotspartij die er aantrekkelijk uitzag.

Een stek zien is daar fase EEN, het kunnen bereiken is fase TWEE, maar jezelf visklaar maken is fase DRIE. Het kost daar wat moeite op een plekje te vinden waar je, je voeten fatsoenlijk vlak, stevig en veilig kunt neerzetten, waar je ook nog je spullen kwijt kunt en waar je ook nog een eventuele vis op een verantwoorde manier kunt landen. Even de spullen visklaar maken, de bergschoenen houvast geven en gooien maar. Diepblauw kristalhelder en kolkend water aan je voeten, door het water zie je het kelp wuiven op de stroming. Als hengel een 270 centimeter lange spinlat, goed voor zo'n 30 gram werpvermogen, een bijbehorende snelle molen volgespoeld met hagelnieuwe 6/100 gevlochten lijn en onderaan een pilkertje.

De eerste worpen aan de oppervlakte gevist en later steeds verder de diepte in laten zakken. Aanbeten en vis bleven uit, zo ook bij het tweede kunstaasje, een slanke twee-kleurige lepel van zo'n 20 gram, ook hierop geen resultaat. Als derde kustaasje ging er een 30 grams jigkop met een shad te water, deze viste ik zo diep mogelijk en liep lekker over de rotsen onder water. Regelmatig liep de shad vist in het kelp, maar kwam ook weer los. Na een uurtje gooien op deze eerste stek nog eens rechtsom de bocht geprobeerd, net achter een rotsplateau kolkte en stampte het water daar aan de oppervlakte. Ook hier dezelfde rij kunstaas geprobeerd. Intussen was ik omgeschakeld naar nylon ipv gevlochten lijn, omdat er een aardige pruik op de spoel zat. Hier had ik nog wel een aanbeet maar ook geen vis.

Ook hier had ik het na een half uurtje gezien, dus op naar stek nummer drie, "The Lighthouse". Hier maar een paar worpjes gedaan vanaf het bruggetje naar de vuurtoren. De overige rotspartijen waren waarschijnlijk voor een echte "cliffhanger" wel te bevissen maar voor mij, effe niet! Intussen was het gaan schemeren dus tijd om de ruim 200 treden van het pad nogmaals te nemen. Met het zweet op de bovenlip aangekomen bij de auto en op het gemakje aan de linkerkant van de weg naar huis gereden.

Niek Romijn HSV Dreischor en team See-Fish Zierikzee

Groeten, Wilfried
  

Vrijdag 24 maart arriveerde Koen Daas & co op Sørøya. De groep bestaat uit 5 vissers en moeder Daas welke volgens de jongens een echte keuken prinses is.

Tjaa, dat moet wel indien je zulke 5 leeuwen moet voederen.

Na dat de ploeg geïnstalleerd was gingen we ff een uurtje of 4 vissen om het materiaal te testen terwijl ik ze de nodige aanwijzingen en info betreffende de beste methodes verschafte. Tijdens deze oefen ronde wisten we verschillende gulletjes tot een kg of 10 te verschalken. Geen slecht begin dus. De verwachtingen voor de komende week waren dan ook hoog en we spraken af dat we de volgende ochtend om 8u zouden vertrekken. Drie man bij mij op de boot en 2 met de 19”ft alu boot.

Toen ik zaterdag Koen & co op haalde begon deze er direct over dat hij de vorige avond andere ploeg sportvissers gezien had welke een paar kabeljauwen van zeker 20kg gevangen hadden en dat ook hij dolgraag de 20kg grens wou overschrijden. De vorige keer dat hij hier was ving hij er eentje van 18. Daarom besloot ik dan ook om naar een stek te gaan waar ik in het verleden reeds diverse grote kabeljauwen gevangen heb. In principe vangen we ze overal, maar deze stek springt er toch wel een beetje uit. Deze is vergelijkbaar met de wrakken op de noord zee. Ze zitten er of ze zitten er niet. En dat was vandaag het geval, ze zaten er niet. We vingen enkel gulletjes tot max. 4 kg welke allen onbeschadigd terug gezet werden. Daar we na een uurtje of 2 nog niets groot gevangen hadden besloot ik om het op een andere stek dichter bij huis te proberen. Hier vingen we direct enkele mooie gullen en ook flinke schelvissen. Eddy ving een kabeljauw van een kg of 15 en zelf ving ik er eentje van op de kop 20. Koen ving ook een paar flinke gullen en plotseling stond zijn 30 lbs Techno Chrome van Arca krom tot in het handvat. Het leek wel of hij vast zat, maar een gierende slip was het bewijs dat dit niet het geval was. Na een dril van een minuutje of 15 kwam er dan ook een pracht van een kabeljauw aan de oppervlakte. Met zijn 28kg voldeed deze vis helemaal aan Koen zijn wensen. Een geslaagde dag, maar....de lat werd wel hoog gelegd op de eerste echte vis dag.

Zondag probeerde we het uiteraard eerst opnieuw op dezelfde stek, maar nu waren de vissen hier kleiner. Daarom besloot ik na een uurtje om het op een plateau in de Sunde te proberen. Dit is een zand plaatje met een diameter van max. 70m waar het maar 50m diep is. Rond deze plaat is het overal 150 a 200m diep en meestal zitten er flinke kabeljauwen op de plaat. Dit was ook nu het geval en we vingen zeer veel vissen van over de 10kg. Zoveel dat de jongens welke met het alu bootje viste maandag ook mee naar de plaat vaarde. Maandag was dan ook een herhaling van zondag. Alle twee de boten vingen ontzettend veel kabeljauw.

Vandaag waren we weerom op de plaat, maar het leek er op dat de grotere er geen zin in hadden. Af en toe werd er een gulletje van een kg of 5-6 gevangen. Maar de meeste waren visjes van 1 a 2 kg. Zo was ik opnieuw zulk visje aan het binnen draaien toen ik wat voelde. Het was geen echte klap of aanbeet, maar ik voelde dat er wat veranderd was. Dit was niet meer het kleine visje welke ik aan de haak had. Ik dacht meteen dat het een heilbot was welke het visje gepakt had en mee zwom. Daarom opende ik ook direct de beugel van de Stella 20000 en gaf voorzichtig wat lijn. Na ongeveer 30 sec sloot ik de beugel en op het ogenblik dat ik contact met de vis voelde werd er 2x vol aangeslagen. Dit om dat ik niet wist hoe de haak zat in de vis welke gepakt werd. De run naar de diepte welke ik verwachte van de eventuele heilbot bleef uit. Ik herkende meteen het nukkige bonken van een grote kabeljauw en ook mijn WFT 67gr noord hengel stond prachtig gebogen. Toen de kabeljauw aan de oppervlakte kwam zagen we dan ook meteen dat deze misschien zwaarder was dan deze van Koen. Met een lengte van 142cm en een gewicht van 31kg was dit de 3e 30 plusser van het seizoen.

Marc

Vrijdag 13 maart stapten wij ( dat zijn Sander, Paulus, en ikzelf) opnieuw in het vliegtuig naar Noorwegen. De reis verliep zonder problemen. We werden weer hartelijk ontvangen en nadat we onze spullen hadden klaargezet werden we uitgenodigd om naar de gefilmde vis avonturen te kijken van een groep Tsjechische vissers die de volgende dag nog een keer de zee op gingen met Marc. Het werd weer laat en de volgende ochtend was dat te merken toen we aan het ontbijt zaten. Maar al gauw vol goede moed naar de boot van Stian, want de grote kabeljauwen lagen op ons te wachten. Eerst probeerde we het een eindje buiten de fjord, maar daar was de vangst niet bijzonder dus gingen we terug de fjord in en daar vingen we gruwelijk veel vis. hoewel we geen record vissen vingen , ze waren over het algemeen tussen 4 en 8 kilo, zaten er toch wel een paar uitschieters naar 15 kg en zelfs een enkele van ca 20 kg bij. Al met al een mooie dag, het weer was uitstekend en we waren echt moe van het takelen.

‘s Middags hadden we opeens alleen maar vissen boven de 10 kg te pakken met veel vissen tegen de 20 kg en enkele er ver boven. Opeens was alles voorbij en de oorzaak zwom naast onze boot: een schooltje dolfijnen deze zwommen uitbundig om ons heen. Op zich een fraai gezicht, maar helaas vingen we daar niets meer. We besloten dan ook die dag het vissen, maar voor gezien te houden en terug te gaan.

Op maandag was het weer wat onstuimiger, maar we konden toch goed vissen in de fjord. We vingen weer honderden kilo's vis per persoon, maar we kwamen niet aan record verbeteringen toe, terwijl we toch zo graag dat record van Marc (39 kg) wilden verbeteren. De volgende vier dagen liet het weer het niet toe dat we het water op konden, windkracht 7-8, gecombineerd met talrijke hagel en sneeuwbuien, dus veel kaarten en uitslapen .Vrijdag werden we uitgenodigd door Marc om te komen eten en het werd weer een gezellige avond, Wilfred en Ronnie waren er ook en we hebben uitgebreid over van alles en nog wat bij gepraat. Sander, welke het vorige Europees rec kabeljauw 37,51kg op Sørøya ving, was zo overmoedig om voor te stellen de volgende dag een wedstrijd te doen wie de zwaarste vis ving. Die zaterdag vingen we wel weer heel veel vis, maar de betere berichten kwamen toch van de boot van Marc, een van 26 + een van 27kg. Daar Marc de stekken kent als geen ander was dit ook te verwachten. Wij bleven steken op een enkele 20 kg.

Zondag nog een mooie visdag en al met al was de vakantie weer voorbij. Toch niet slecht, van de negen dagen konden we er vijf vissen en hoewel we geen record konden verbeteren hebben we reuze genoten, ook dankzij al onze Noorse vrienden die er alles aan deden om het ons naar de zin te maken. We kijken nu al weer uit naar de zomer, want dan gaan we weer naar SOROYA, STORFISKENS RIKE.

Met dank aan Mona, Ahmed, Stian en Marc

Disclaimer

Ontwerp en onderhoud door Zeevissport vzw     Copyright © 2005 - 2010 Zeevissport vzw.     Alle rechten voor behouden.    Laatst gewijzigd op: 01 jan 2010 12:20